Pokaz tej sztuki wywołuje zawsze duży efekt. Nieskomplikowana konstrukcja aparatu, bardzo prosty sekret tricku umożliwiają szybkie przygotowanie sztuki.
EFEKT ZEWNĘTRZNY
Wykonawca daje widzom do obejrzenia ze wszystkich stron niewielką niklowaną kasetkę. Otwiera nawet wieczko, odkrywa obie ścianki (przednią i tylną), przesuwa palec przez dno, lekko i swobodnie trzyma pudełeczko dwoma palcami za wieczko. Następnie zamyka wieczko, przednią ściankę i wreszcie tylną. Obraca kasetkę naokoło i, uchylając wieczko, wyciąga cienką jedwabną niebieską chusteczkę.
Pragnąc raz jeszcze przekonać widzów, że w kasetce nie ma nic więcej, artysta odchyla do dołu przednią ściankę, tylną, następnie podnosi wieczko i pokazuje, jak i poprzednio, że kasetka jest pusta. Ale zaraz potem, zamknąwszy przednią i tylną ściankę, wyjmuje z kasetki czerwoną jedwabną chusteczkę. Potem pokazuje znowu pustą kasetkę, wkłada do niej niebieską chusteczkę i zaraz wyjmuje z niej chusteczkę żółtą. Znów pokazuje puste pudełko, składa ścianki i wyciąga jeszcze chusteczki — czerwoną i żółtą. Kładzie żółtą chusteczkę do kasetki i natychmiast otworzywszy obie ścianki pokazuje, że kasetka jest pusta, a żółtą chusteczkę wyjmuje ze swojej kieszeni. Następnie kładzie do kasetki żółtą chusteczkę, a wyjmuje niebieską. Kładzie drugą żółtą i znowu wyjmuje niebieską. Potem znowu pokazuje pustą kasetkę, jak poprzednio, i wyciąga z niej dwie żółte chusteczki. Na zakończenie, otworzywszy kasetkę, kładzie ją na dłoni i idzie pokazać publiczności kasetkę i sześć chusteczek.
Daliśmy tu tylko przykładowo opis kolejności pokazu numeru, która nie jest absolutnie obowiązująca. Zaznajomiwszy się z zasadą pracy kasetki, amator może sam opracować odpowiadający mu schemat demonstrowania tricku. Jeżeli chusteczki są dostatecznie cienkie, to można wykorzystać ich więcej (sześć — osiem). Mając zapasowy ukryty przyrząd można przedłużyć pokaz sztuki na sali i wyjmować jeszcze tyle samo chusteczek ile za pierwszym razem, tylko innego koloru.
Kolejne strony: 2